stel je de straat Marqués de Campo genomen door de muziek. Reuzen die in een rij marcheren, figuren met grote hoofden die dansen, hele families die de leiding volgen. alsof de parade hen meesleurde. En wanneer alles samenkomt op de Plaça del Consell, beginnen de zenuwen: elke groep arriveert, wordt via de microfoon voorgesteld, komt op, laat zich van zijn beste kant zien… totdat uiteindelijk alle reuzen samenkomen voor een gezamenlijke dans.
En toen, alsof er van scherm was gewisseld, ze verhuizen.
Want wat daarna komt, is waarvoor ze echt herinnerd willen worden: de entree van alle dieren verzameld —niet een losgeslagen draak, maar een bestiarium van vele soorten: draken, jazeker, maar ook figuren zoals de mulassa, cocafera o l'Àliga- vuur spuwen alsof het een brandweerman isEen ultieme apotheose, zo ontworpen dat het plein niet zomaar een eindpunt is, maar een moment waarop je je afvraagt: "Maar wat gebeurt hier nu?"
De bewakers van wat mogelijk vergeten zou worden
Om te begrijpen waarom deze bijeenkomst hen zo enthousiast maakt, moeten we eerst weten wie ze zijn.
Dianium Dansa Ze zijn niet zomaar "een groep die danst". Of beter gezegd: ze dansen wel, ja, veel zelfs, maar hun rol in Dénia gaat veel dieper. Zij zijn het die een deel van de folklore levend houden wanneer die dreigt te verdwijnen. Zij zijn het die elk jaar strijden om mensen te werven voor Corpus Christi, om hun repertoire in stand te houden, te repeteren, de leraar te betalen, om een traditie naar de straten te brengen die, als ze niet gekoesterd wordt, simpelweg zal verdwijnen.
Ze zeggen het zelf, zonder drama, als een geaccepteerde waarheid: de adolescentie slokt veel mensen op, de universiteit neemt ze mee, het leven verspreidt ze... en wanneer een generatie goed begint te dansen, gaan ze soms hun eigen weg. En toch gaan ze door. Want – zelfs als niet iedereen danst – dansen de mensen in ieder geval wel. erkent Dat het bestaat. Dat het van jou is.
Tegenwoordig wordt het project geleid door de president. Manolo MahiquesMaar de oorspronkelijke vonk voor Aplec —het idee en de drijfveer— komt van Celia Roselló, secretaris van de entiteit.
Dianium Dansa's drac: gemeentelijk, maar het behoort al aan het volk.
Als je ooit de draak in Dénia hebt gezien en dacht dat hij er "altijd al was", pas dan op: hij is Geschiedenis Het is recenter, maar het heeft wel wortels.
Zoals ze tellen, De gemeenteraad gaf de opdracht ervoor in 2012. ter herdenking van de 400 jaar geleden kreeg het de stadsstatus. (1612). Het is ontworpen als een replica van een gedocumenteerde draak die destijds in Dénia werd meegedragen, zelfs in kleur. Datzelfde jaar verscheen het op de Mostra Folclòrica (Volksfeest) en het jaar daarop maakte het deel uit van de Corpus Christi-processie. Sindsdien, hoewel het een gemeentelijke praalwagen is, wordt het "beleefd" door degene die het draagt: innerlijk, met warmte, met gewicht, met beperkt zicht, en met dat betoverende gevoel wanneer je de dolçaina (een soort hobo) hoort en de kinderen ziet die je komen begroeten.
Deze ervaring – die van in de huid kruipen van het personage en de reacties van het publiek observeren – is precies wat ze willen vermenigvuldigen met de Aplec de Bestiar i GegantsMaar dan op een andere schaal.
Een bijeenkomst "zoals de lokale bevolking dat doet"... met dingen die je hier zelden ziet.
Er zijn figuren gezien in Dénia, en de draak verschijnt op specifieke momenten. Maar wat ze nu willen is niet herhalen wat al bekend is. De nieuwigheid zit hem in... alles samenvoegen In één evenement: reuzen, figuren met grote hoofden en beesten. Dat wil zeggen, niet een bijeenkomst van reuzen aan de ene kant of een bijeenkomst van beesten aan de andere kant, zoals gebruikelijk is, maar ze allemaal samenbrengen op één dag.
En voeg bovenal het ingrediënt toe dat hier normaal gesproken niet te vinden is: de brand.
Zo zou het eruitzien, als het uitpakt zoals zij zich voorstellen: een parade met tientallen figuren en, op de Plaça del Consell, presentaties via de microfoon, een gezamenlijke dans van reuzen en, daarna, een grootse finale waarbij alle beesten samen vuur spuwen, zoals een correfoc.
Zondag 11 oktober: een afspraak met een doel.
De datum waarmee ze werken is de Zondag Oktober 11Ook is het belangrijk om te bedenken dat de volgende dag een feestdag is, waardoor het voor groepen van buitenaf makkelijker is om zonder haast te komen.
Van daaruit is het plan duidelijk: overdag een tentoonstelling van figuren opzetten in de Glorieta vanuit de regio Valencia, zodat mensen ze van dichtbij kunnen zien en niet alleen "haastig" voorbij zien komen. 's Middags trekt de parade door Markies van veld eindigend in la plaça del Consellwaar de aankomst niet geruisloos verloopt: microfoon, presentatie en een-op-een gesprek.
Eerst dansen de reuzen samen. En dan volgt de verandering van toon: ze treden opzij en laten het centrum over aan alle verzamelde beesten, met vuur als belangrijkste focus.
Vier bevestigde groepen en één ambitieus doel.
Ze zeggen dat ze vandaag al beschikken over... vier bevestigde groepenEn hun streven is om te bereiken O 10 12 (hoewel ze ook erkennen dat met 7 Het evenement zou op zichzelf al indrukwekkend zijn. Als referentie wordt Ontinyent genoemd, met acht reuzen en vier beesten.
En dat is waar je begrijpt waarom ze het "indrukwekkend" noemen: omdat, als de som van de elementen klopt, de parade een beeld kan worden dat je moeilijk kunt negeren. Dénia, ineens, met een dichtheid aan persoonlijkheden die je normaal alleen bij zeer gespecialiseerde evenementen ziet.
De keerzijde van de droom: vergunningen, infrastructuur en sponsoring.
Organiseren gaat niet alleen over fantaseren. Ze brengen het project samen met de gemeenteraad verder.cultuur(Burgemeesterskantoor, Protocol) en merken een bereidwilligheid op, hoewel ze ook de gebruikelijke zaken opmerken: krappe budgetten, omstandigheden, bureaucratie.
Daarom zijn ze op zoek naar sponsoring: bedrijven die helpen om een evenement in stand te houden dat niet alleen op enthousiasme gebaseerd is. In een stad met een overvolle evenementenkalender is hun uitdaging ervoor te zorgen dat de Aplec niet "zomaar weer een evenement" is, maar een werkelijk uniek evenement.
Als het doorgaat, zal het veel meer zijn dan zomaar een feestje.
Diep vanbinnen, de Aplec de Bestiar i Gegants Het is niet alleen een dag van cijfers en vuur. Het is ook een herinnering aan wat Dianium Dansa al jaren doet: een deel van ons volkserfgoed levend houden, zelfs als dat niet altijd de gemakkelijkste, meest zichtbare of meest winstgevende optie is. Het naar buiten brengen. Het onderwijzen. Het verdedigen zonder plechtig te zijn. En dat alles met de overtuiging dat als je het niet doet, je op een dag zult beseffen dat het allemaal verloren is.
Daarom heeft dit project een soort statement in zich: "Hier zijn we. En we willen dat jullie het zien."
En als het voorspelde tafereel zich daadwerkelijk voltrekt – de Marqués de Campo vol, de Plaça del Consell omgetoverd tot een podium, de microfoon gebruikt voor de introductie, de reuzen die samen dansen, en dan, Alle beesten spuwden vuur.— dan inderdaad: Dénia zal niet alleen dansen. Dénia zal brullen.
Genial!
En dat zou vaker moeten gebeuren; ze vernietigen het karakter van Dénia. Laten we in ieder geval onze folklore en ons respect voor het verleden behouden.
Wat voor persoonlijkheid heeft Denia eigenlijk? Geen. Tussen de massale ontbossing om plaats te maken voor toeristische projecten en de dagelijkse chaos op de lanen en straten veroorzaakt door roekeloze chauffeurs die voetgangers en andere weggebruikers in gevaar brengen, is Denia een complete puinhoop. Ze zouden op zijn minst aan de toekomst moeten denken en de stad moeten verbeteren in plaats van te blijven hangen in het verleden.
Dénia mag trots en zeer tevreden zijn met Vicenta, Manolo Mahiques en anderen, voor hun geweldige inzet en het feit dat ze hun baan hebben opgeofferd. Mijn felicitaties gaan uit naar iedereen die zich maand na maand onbaatzuchtig inzet voor de cultuur van Dénia. Een dikke knuffel.